Yapay Genel Zekâ (AGI), Leibniz’in “characteristica universalis” projesinin doğrudan mirasçısı olarak değerlendirilebilir. İkili sayı sistemine dayanan, hesaplama yoluyla düşünen ve giderek özerkleşen bir zekâ biçimi olarak AGI, Leibniz’in rasyonel dil idealinin modern izdüşümünü temsil eder. 

Buradan hareketle bu çalışmada, Leibniz’in dil felsefesi ve evrensel dil–karakter sistemi sorunu ayrıntılı biçimde çözümlenerek Leibniz’in, “Tanrı’nın dili” olarak adlandırdığı düşünsel idealin anlamı daha açık hâle getirilmeye çalışılmış ve ardından, üç yüzyıl önce bir filozofun zihninde doğan bu düş ile çağdaş bilimin inşa ettiği teknolojik gerçeklik arasındaki kesişim noktası irdelenmiştir.

Ancak asıl mesele şudur: Bu dili kullanacak olan bizler mi olacağız, yoksa yerimizi alacak olan insansı varlıklar humanoidler mi?